Bits and pieces

Posted on by

Wat speelt er allemaal
Omdat we op dit moment bezig zijn met van alles en nog wat, lijkt het alsof we hier niks te vertellen hebben. Niks is echter minder waar. Ronald is op dit moment voor zijn werk in de Ukraine, waar het weliswaar warmer is dan in Nederland maar de hoeveelheid water die daar uit de hemel valt is ongeveer gelijk aan dat in Nederland.
Voor Hilde is de periode weer aangebroken dat er tentames gemaakt moeten worden en daar gaat dus veel voorbereidingstijd aan op.

Klussen en de hulptroepen
Daarnaast zijn we druk met het verder opknappen van het huis. Om te beginnen zijn de vloeren nu geschrobt en opnieuw in de was gezet, waardoor het er allemaal wat beter toonbaar uitziet. Daarnaast gaan we het weekend van de 18e mei met een groep mensen hard aan de gang om de laatste dingen te verven, schuren en opknappen. Er ligt nog steeds een aardige bult met werk wat ons ervan weerhoudt om een makelaar langs te laten komen. Dit gaat van kleine dingen (het kitten van randjes en gleuven) tot grote klussen (verven van het houtwerk binnen, monteren van glaslatten buiten). Omdat we zelf niet echt verder komen, hebben we de hulp ingeroepen van vrienden en familie. Dit gaat uiteraard gecombineerd worden met BBQ en Bier (of andere dranken) in de avond zodat men het niet voor niks doet :)

SA, werk en leuke dingen
Gisteren kregen we ook ineens het verzoek van South Australia om ons te melden als we in SA wonen. Dit hoeft niet als we gewoon even langskomen voor de validatie, dus de mail is maar opgeslagen in een todo-lijstje. Op dat todo-lijstje staan overigens ook echt leuke dingen, zoals het plannen van onze validatietrip (van 29/9 tot en met 28/10) en het uitzoeken van andere zaken die nog niet zo’n hoge prio hebben. Gelukkig werkt iedereen bij Ronald op z’n werk goed mee en zijn ze ‘understanding enough’ om hem het leven niet zuur te maken en denken ze goed mee. Voor Hilde geldt dat ze eerst door dit jaar heen moet komen (wat overigens makkelijk lijkt te lukken) voordat ze echt een beslissing kan nemen over hoe ze het straks allemaal wil gaan doen.

Huis(jes)
Uiteraard kriebelt het regelmatig. Heel erg zelfs. Dus we kijken regelmatig op Nestoria.com.au naar huizen en huisjes in de omgeving van Adelaide. Tot nu toe hebben we de meest interessante huizen gevonden in onderstaande regio:

Het ligt wel een stukje rijden vanuit het CBD (uurtje ofzo) maar je hebt de meeste opties die je wil hebben op een rij. Mooie huizen, genoeg ruimte, de zee, etc. Andere opties die we aan het bekijken zijn:

Adelaide Hills:

Glenelg:

Dat zijn op dit moment wel een beetje :)

Laat eens wat van je horen via de comments, dat vinden we wel leuk!


Valideren maar!

Posted on by

Zo, de kogel is door de kerk en we hebben de beslissing genomen wanneer we gaan valideren. En omdat we dan ook direct door willen zetten, we hebben ook direct de vluchten geboekt. We vertrekken op 29 september om 19:10 vanaf Schiphol en komen op 28 oktober om 18:45 weer aan aldaar. Net geen volle maand dus, als je een maand rekent van 29/9 19:10 tot en met 29/10 19:10 :)

We maken er wel een trip van trouwens, dit is onze itinerary gevisualiseerd en dat is dan alleen de vluchten heen, binnen Australie maken we het nog even iets “erger”.


Hoe we het in Australie zelf gaan doen laten we later nog wel weten, maar voor nu: yeah! We gaan weer!


Update(je)

Posted on by

We zijn ondertussen weer een klein maandje verder nadat we ons visum toegewezen hebben gekregen en de grote extase is er nu wel een beetje vanaf. Het normale leven gaat immers gewoon door en dat betekend dat we allebei onze normale dingen moeten doen. Ronald moet gewoon elke dag naar zijn werk, Hilde moet met regelmaat naar college (en anders heel erg druk zijn met het voorbereiden) en eigenlijk is er maar weinig veranderd.

En toch voelt het anders. Afgelopen weekend hebben we onze verjaardagen gevierd en (ondanks dat het misschien voor de gasten niet zichtbaar was) we keken er toch anders tegenaan. Dit komt waarschijnlijk ook omdat we eigenlijk nog helemaal niet zo goed weten hoe we het gaan doen. Ja, er gaat gevalideerd worden en zoals het er nu naar uitziet in oktober. En ja, het huis gaat te koop gezet worden – in april. Maar wat veranderd er dan eigenlijk? Nou, volgend jaar zouden we wel eens niet onze verjaardagen kunnen vieren, omdat we dan net in een nieuw huis zitten, of omdat we er gewoon niks voor voelen. Of misschien vieren we het dan juist wel extra groot, omdat we het jaar daarop toch al in Australie zitten. Of toch niet. Het hangt gewoon van heel veel factoren af en die zijn allemaal nog onzeker.

Ondanks dat was het verjaardagsfeest succesvol. Het was gezellig om iedereen (vrienden, familie) bij elkaar te hebben en het ‘s middags vieren van het feest in plaats van ‘s avonds beviel ook goed. Juist ook de aanwezigheid van Ronald zijn vader, die in Portugal woont, was voor hem erg speciaal. Qua cadeaus? Ronald heeft twee dagen daarna zijn verjaardagcadeau besteld en heeft ondertussen zijn nieuwe camera binnen, Hilde is druk bezig met uitzoeken waar ze haar rijlessen gaat doen en kan daardoor ook cadeau incasseren.

En nu gaan we verder met plannen. Aankomend weekend worden de laatste klusjes gedaan waar we hulp bij nodig hebben en dan gaan we in één ruk door met schilderen wat er nog geschilderd moet worden. Daarnaast gaan we ook aankomende week onze tickets regelen voor onze validatietrip, zodat we zicht hebben op een maand Oz.

Omdat we helemaal bezig zijn met het opzoeken van Timelapses over Australie en we er één gevonden hebben die volgens ons indrukwekkend gaat worden, voegen we deze even hieronder toe. Geniet ervan!


Visa Grant!!!

Posted on by

Ineens is het dan toch rond, we hebben ons visum. Zo dan weten jullie dat.
Hoe dat allemaal ging? Vanochtend rond een uurtje of zes ging ineens de telefoon en was Rob aan de lijn. Ronald met zijn slaperige hoofd moest eerst wel even slikken, maar toen drong het wel door :-)

Dus hij heeft Hilde uit haar bed getrommeld en we hebben het even gevierd. Daarna is Ronald naar zijn werk gegaan en hebben we het in de loop van de dag aan iedereen verteld.

Hoe nu verder? We moeten voor 6 februari 2013 in Australie zijn geweest om onze visa te laten valideren en daarna hebben we ongeveer 3 jaar de tijd om er te gaan werken. In de loop van de komende maanden zullen we nog wel wat gedetaileerder hierover, en de volgende stappen, schrijven.

Voor nu zijn we gewoon heel happy en hyper :-)


Emigratiebeurs

Posted on by

Afgelopen weekend was die er weer, de emigratiebeurs. Je zou denken dat we ondertussen alles wel weten en dat we daar niks meer te zoeken hebben maar niks is minder waar. Tot nu toe hadden we namelijk nog nooit de presentatie van GovSA meegemaakt, twee jaar geleden hadden we nog geen echt beeld van wat en hoe en waar, vorig jaar waren we te laat (verkeerd op het schema gekeken) en waren we nog niet overtuigd van de staat waar we heen wilden. Dus dit jaar, toen we zagen dat er weer een presentatie gegeven werd door GovSA, zijn we weer vol goede moed naar de emigratiebeurs geweest om te gaan luisteren.

Samen met ons waren er ongeveer 10.000 anderen aanwezig verdeeld over twee dagen, dus onze “we-mogen-hier-niet-gestresst-van-worden”-mentaliteit werd duidelijk op de proef gesteld. En we werden beloond. Wat een leuke, vrolijke, spontane, opwekkende presentatie gaven ze bij GovSA. En wat een “ja-we-willen-nu”-gevoel kwam er bij ons boven.

Hilde heeft haar uiterste best gedaan om wat meer informatie naar boven te krijgen over het volgen van een master in SA, zodat we niet pas over 3 jaar die kant op kunnen maar over 2 (en een half) en toen we thuis kwamen heeft Ronald een manier gevonden om de status van ons visum zelf online te kunnen volgen.

Allemaal goed dus, maar het knaagt wel. Eigenlijk willen we veel eerder weg, of in ieder geval gaan valideren zodat we weer even Oz hebben kunnen snuiven, maar we hebben het visum nog niet en daardoor kunnen we nog helemaal niks boeken. En het huis, pfff, we kunnen ons gewoon er niet toe zetten om er echt de schouders onder te zetten…. Dat moet maar gaan veranderen hebben we besloten en we gaan mensen mobiliseren om ons daarbij te helpen. Dus heb je toevallig tijd om te komen helpen, laat het dan even weten.

En dan komen ook onze verjaardagen er aan, maar daar laten we later wel wat over horen.


En dat waren de Medicals

Posted on by

Vandaag zijn we de hele dag in (het ijskoude) Antwerpen geweest. Hilde was nog nooit in die stad geweest en als extra voordeel bleken de kosten voor de verschillende onderzoeken ongeveer de helft lager uit te vallen als in Amsterdam.

Dus wij om negen uur de auto in, zodat we zeker op tijd zouden zijn. Omdat er geen files die kant op stonden, kwamen we ongeveer 2,5 uur te vroeg in Antwerpen aan. En ineens wist Ronald ineens weer wat hij tegen die stad in de winter heeft: het is een koude en kille bedoeling en de mensen zijn in de winter toch echt norser dan in de zomer. Kan natuurlijk komen omdat we in de zomer meestal een biertje drinen ;)

Anyway, wij hebben ons vermaakt met een beetje door Antwerpen struinen en een paar kopjes chocolademelk drinken. Uiteindelijk hebben we om half één lekker geluncht en werden we om twee uur doorgelicht met een röntgenapparaat (de longfotos).

Een uurtje nadat we de foto’s hadden meegekregen werden we door Dr de Ridder aan een grondig medisch onderzoek onderworpen, waarbij urine, bloed en ogen getest zijn. De bloedtesten zijn volgende week klaar en worden dan direct naar Australië gestuurd. Daar zouden ze dan twee weken later moeten aankomen.

Dus, in tegenstelling tot de tocht der tochten, lijkt het erop dat onze tocht nu helemaal doorgang kan vinden!


Korte update….

Posted on by

Omdat we nu we een CO hebben even wat snelle meters moeten maken, hebben we daarnet de formulieren voor onze Verklaring Omtrent Gedrag ingevuld en een afspraak gemaakt voor een medische keuring (Medicals) in Antwerpen. De afspraak staat voor 8 februari, dus dan gaan we direct even rondkijken in Antwerpen.


Voortgang!

Posted on by

En niet zo’n klein beetje ook. Zoals we al eerder gemeld hebben, heeft iedereen die een visum aanvraagt in Australie ooit het genoegen om een officiële Case Officer toegewezen te krijgen. Deze man (of vrouw) is verantwoordelijk voor het uiteindelijk goed- of afkeuren van onze aanvraag. Omdat men in Australie tegenwoordig nieuwe regels heeft, zouden wij de onze binnen vier weken na indienen moeten krijgen. En jawel, we hebben een CO! En nog wel binnen de vier weken.

Wat betekend dit nou?
We moeten nu als de wiedeweerga onze zogenoemde medicals gaan regelen, wat een andere manier is van zeggen dat we gecontroleerd gaan worden op verschillende zaken zoals TBC, HIV en een aantal zaken en ziektes waar wij niet van weten waar ze naar zoeken. Daarnaast moeten we een Verklaring Omtrent Gedrag aanvragen. En dit alles moet binnen een maand bij het DIAC liggen, want als zij snel moeten werken dan moeten wij dat ook (ofzo).

Ja maar, hoe lang duurt het dan voordat jullie je visum hebben?
Ga maar uit van ongeveer 4 tot 6 maanden, maar het kan ook sneller zijn.


Overpeinzingen

Posted on by

Ondanks dat het nog wel even duurt voordat we dit koude kikkerlandje mogen verlaten, gaan er al de nodige gedachtes door onze hoofden heen. Met name Ronald is ‘s avonds continu bezig met het maken van lijsten met zaken die gedaan moeten worden, al doet hij dat nu vooral nog in zijn hoofd. Omdat het misschien handig is om van sommige gedachtes toch de mening te vragen aan de verschillende mensen, zetten we hier een aantal neer.

De katten
Gingen we er tot nu toe vanuit dat de katten meenemen naar Australie een zeer dure business zou gaan worden, blijkt het nu wel mee te vallen. Nog steeds praten we over zo’n 3.000 – 4.000 euro, maar dat is toch zeker 30% – 50% goedkoper dan waar we eerder rekening mee hielden. Maar, moeten we ze wel meenemen? Wat doen we die beestjes aan als we ze eerst 24 uur in een vliegtuig zetten en dat ze dan vervolgens minimaal 30 dagen in quarantaine moeten? Ik zal jullie de foto’s besparen van hoe het eruit ziet in het vliegtuig, maar leuk is anders.

Het huis
Vroeger was het makkelijk. Je kocht een huis en als je dan ging emigreren dan wachtte je tot het moment dat je visum binnenkwam en je zette je huis te koop. Met de hedendaagse huizenmarkt is het wel even anders. Eigenlijk zouden we keihard de laatste dingen moeten afmaken (binnenschilderwerk, glaslatten raam achter, balkonrand en het net gescheurde raam boven de wc-deur vervangen) en het huis zo spoedig mogelijk te koop moeten zetten voor een hoog bedrag. Maar, dat betekend dat we nu weer aan het werk moeten in het huis in een periode dat we daar eigenlijk allebei weinig voor voelen….

How much?
Als we een beetje redelijk willen leven in het begin en ook de tijd willen hebben om een beetje te settlen, moeten we geld hebben op onze spaarrekening. Veel geld. Inschattingen variëren van 15.000 euro tot 40.000 euro en overal er tussen in. Ik heb al eerder iets geschreven over ‘cost of living’, maar een indicatie is dat we van 15.000 euro ongeveer 7,5 maand zouden kunnen leven en dan is het op. Maar, veel sparen betekend ook veel inleveren. We hebben 2,5 jaar, dus dat betekent:

500 euro per maand sparen voor 15.000 euro
667 euro per maand sparen voor 20.000 euro
833 euro per maand sparen voor 25.000 euro
1000 euro per maand sparen voor 30.000 euro

Met andere woorden, veel geld om nu te sparen om later lekker van te leven daar. Of gaan we proberen toch nog een beetje prettig te leven hier in Nederland en gaan we minder sparen.

Dit zijn zo maar een paar dilemma’s waar we mee bezig zijn.


2011, een bewogen jaar

Posted on by

2011, een jaar wat voor ons nogal wat spannende elementen in zich had. Waar we in 2010 net een huis gekocht hadden en Ronald zijn droom om ooit nog eens naar Australië te migreren in ieder geval op een laag pitje (dan wel vaarwel) had gezet, bracht 2011 ineens ander nieuws. Met de huidige werkervaring en functie zou de droom toch nog in vervulling kunnen gaan, vertelden de vriendelijke mensen van Move2Australia ons.

Uiteraard leverde dit de nodige hoofdbrekens op, huis verkopen en er voor gaan? Of toch het huis verder inrichten, opknappen en Nederland als ons land behouden. Moeilijke beslissingen, die even in een maandje genomen werden. We gingen ervoor, het contract met M2A getekend en het eerste geld overgemaakt.

Wat we toen nog niet helemaal in de gaten hadden, maar wat al snel bleek, was de enorme rompslomp die dit met zich mee zou brengen. Al met al hebben we, zo vermoeden we, toch tegen de 200 pagina’s aan papierwerk uitgezocht, gekopieerd, per email verzonden, goedgekeurd gekregen, gecertificeerd, vertaald en naar Australie opgestuurd. En dan hebben we het niet eens over beide IELTS-testen, waarbij Ronald zijn 7.5 overall wederom tot hoofdbrekens leidde. Moest hij nou nogmaals die test doen, of gingen we voor ‘state sponsorship’ met als gevolg dat we een stukje vrijheid opgaven. Uiteindelijk, mede doordat de universiteit in Adelaide beter lijkt dan de uni in Perth, hebben we gekozen voor een sponsorship door South Australia. Het versnelde het proces dusdanig dat dit de moeite waard was.

En toen de laatste maand. Alles lag reeds bij GovSA die “alleen maar even” positief hoefde te oordelen over ons en wel graag voor het einde van het jaar, want de tarieven gaan volgend jaar met 15% omhoog en we blijven Nederlanders. Net voor de kerst kwam het verlossende antwoord; ja, het stond er echt!

Gelukkig waren de afgelopen week de mensen van M2A wederom zo vriendelijk om, ondanks dat hun out-of-office toch echt meldde dat ze pas weer op 6 januari beschikbaar waren, de aanvraag nog voor de kerst volledig in te voeren. Zelfs op de 28e werden de zogenoemde ‘form 80′ die we nog moesten opsturen voor ons beiden netjes in het online systeem gevoegd.

En nu zitten we dan samen met een dubbel gevoel, kort voor wat waarschijnlijk de twee na laatste keer is dat we Oud en Nieuw in Nederland als ingezetene gaan meemaken. Het dubbele gevoel komt niet omdat we het gaan doen – hell no – maar om alles wat we nog moeten doen. Hilde haar studie afmaken, het huis verkopen, een validatietrip maken en we vergeten vast nog 199 dingen.

Maar nu, nu gaan we oudjaar uitluiden en het nieuwe jaar vieren, samen met een boel vrienden die ons na staan en een groot aantal anderen zijn er in ons hoofd bij.

Voor nu: een gelukkig Nieuwjaar en tot volgend jaar!